هنر نزد ایرانیان است و بس

در بنای موزه فرش یک لابی مرکزی بعنوان فضای مکث در نظر گرفته شده است. ورودی گالریها از این فضا تأمین می شود و ورود خروج از یک قسمت است در اطراف این مربع مرکزی فضاهای خدماتی قرار دلرداین مربع پایینتر از سطح راهروها است و خود را از راهروی ارتباطی جدا می کند در گوشه ای از این فضا میزی برای فروش نشریات وابسته در نظر گرفته شده است که در طرح اضافه شده است .

از محاسن این طرح می توان به نکات زیر اشاره کرد:

فضای لابی که بعنوان یک فیلتر گالریها را از سایر فضاها جدا می کند و در این قسمت با نسب طرحی از قالی پازیرک بازدید کننده را برای ورود به نمایشگاه آماده می کند.

چایخانه سنتی در ارتباط مستقیم بصری با لابی و با استفاده از یک فضای میانی بعنوان فیلتر

طرح نما با طرحی از دار قالی  

در نظر گرفتن فضایی برای آموزش که این آموزش در سطح نظری و بافتن فرشهایی بسیار کوچک باندازه ای که روی میز کار بتوان آنها را قرار داد.

اداری در ارتباط مستقیم با ورودی قرار دارد که دسترسی کارکنان و مراجعه کنندکان به این مجموعه  را آسان می کند.

در محوطه مجموعه یک نمازخانه به شکل دو مربع در هم چرخیده  وجود دارد که خلوص نماز را به ذهن القا می کند . این نمازخانه که بعلت نیاز کارگران هنگام ساخت با دید معمار و مجری بنا ساخته شده است با استفاده از فرم خالص مربع ورودی مشخص و در عین حال محصور نکته قابل توجهی در طرح است اما جانمایی آن با توجه به جدایی از ساختمان و دوری از سرویس بهداشتی مناسب نیست.

عایبی که در طرح به نظر میرسید عبارتند از:

برای رسیدن به مجموعه باید ساختمان را دور زد اما درجبهه ورودی مجموعه اتفاق خاصی رخ نمی دهد در حالی که بازدید کننده انتظار دیگری دارد در واقع به نظر میرسد هیچ دلیلی برای این گردش وجود ندارد و تنها مسیری طی شده است.

ورودی مجموعه تا زمانی که در مقابل آن نایستیم قابل تشخیص نیست.

راهروهای زیاد در مسیر

ورودی آمفی تئاتر تنها از داخل موزه تأمین می شود که باعث افزایش تراکم و آلودگی صوتی بیش از حد در لحظه اتمام جلسات می شود.

گالری موقت در طبقه بالا تأمین شده ولی برای روزهای تعطیلی این قسمت موردی پیش بینی نشده است و در روزهای تعطیلی  این قسمت انباری وسایل به نظر می رسد که با توجه به دید مستقیم لابی به این قسمت نا مناسب است.

در خود فضای نمایشگاه سیر کولاسیون خاصی در نظر گرفته نشده است. و بازدید کننده دچار سردرگمی میشود فضا کاملاً یک تکه است  و تنها چند فرورفتگی برای نمایش افقی فرشها وجود دارد.

با توجه به گستردگی سطح در قسمت نمایشگاه هیچ فضای نشیمنی برای این قسمت در نظر گرفته نشده است که باعث ناراحتی بازدید کنندگان است.

تإسیسات در کنار کتابخانه قرار دارد که با ایجاد مشکل در این بخش همراه است.

ما هیچ ... ما نگاه...

وباز هم سکوت در فضای این ماتم کده چه هیاهویی به پا می کند! می خواهم سالها ی سال بی وقفه سخن بگویم با در با دیوار با آدمک های خیالی ... مگر سخن گفتن فراموشم نشود. می خواهم فریاد بزنم تا تمام تار های حنجره ام را از این خواب شوم بیدار کنم

من هیچ گاه فلسفه ی نباریدن رانمی توانم توجیه کنم اما عاشق باریدنم

من رد پاهاشان را درست بعد از باریدن باران دیدم وبا اشتیاق به دنبال آوایی از آنان گشتم ولی باز هم نیافتم . و باز هم...

ای کاش اگر این بار ابرها قصد باریدن داشتند صدایشان کنند . در این دیار هول و ترس جای خوش کرده نه اشتیاق باران ...

به این امید سر به بالین می گذارم ! ولی نه... من تا زمانی که نفس دارم با چشمان باز نفس می کشم.

می تراود مهتاب

می درخشد شب تاب

نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک

غم این خفته ی چند

                  خواب در چشم ترم می شکند

نگران با من استاده سحر

صبح می خواهد از من

کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را

بلکه خبر

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم می شکند

              نازک آرای تن ساقه گلی

                                     که جانش کشتم

                                               و به جان دادمش آب

ای دریغا! به برم می شکند.

 دست ها می سایم...

                   تا دری بگشایم

                          بر عبث می پایم

                                      که به در کس آید

در و دیوار به هم ریخته شان

بر سرم می شکند.

می تراود مهتاب 

        می درخشد شب تاب 

               مانده پای آبله از راه دراز

بر دم دهکده مردی تنها

 کوله بارش بر دوش

دست او بر درمی گوید با خود:

                            غم این خفته ی چند

خواب در چشم ترم می شکند

كاخ هاي پاسارگاد، الگوي خانه سازي روستاييان هخامنشي.

كاوش هاي باستان شناسي در روستاي هخامنشي كشف شده در تنگه بلاغي نشان مي دهد كه روستاييان و مردم عامي دوران هخامنشي براي ساخت خانه هايشان از كاخ هاي با شكوه پاسارگاد و تخت جمشيد الگو برداري مي كردند.
باستان شناسان در كاوش هاي اخير تنگه بلاغي موفق شدند بقاياي 30 خانه باستاني مربوط به دوره هخامنشي را در اين تنگه كشف كنند. اين روستا نزديك ترين محوطه به سد سيوند است و با آبگيري سد به زير آب مي رود. كاوش هاي باستان شناسي در اين روستا باعث شد تا براي نخستين بار شيوه معماري مردم دروه هخامنشي كه تا كنون ناشناخته باقي مانده بود شناسايي شود.
«عليرضا عسگري»، سرپرست ايراني كاوش هاي باستان شناسي در تنگه بلاغي با اشاره به بررسي پلان خانه هاي روستايي هخامنشي در اين روستا گفت: «خانه هاي اين روستا مثل تخت جمشيد روي صفه بنا شده است و همه آن ها تراس بندي شده هستند. هر خانه اي داري حياط مركزي و ايوان است كه در اين خصوص نيز از معماري پاسارگاد و تخت جمشيد الگو برداري شده است.»
او با اشاره به كشف پايه ستون در اين خانه ها گفت: «ما دو پايه ستون در حياط يا ايوان مركزي يكي از اين خانه ها كشف كرديم. احتمالا ستون ها از چوب بوده است و به همين علت از بين رفته است. هم اكنون پايه ستون ها تنها گواه معماري ستون دار در خانه هاي اين روستا است.»
كشف يك دهكده هخامنشي اهميت زيادي دارد و اين نخستين باري است كه بقاياي معماري روستاي اين دوره باستاني و با اهيميت ايران شناسايي مي شود.